بدغذايي در کودکان

تماشاي کودکي که ظرف غذايش را کنار مي زند، آسان نيست. همه والدين مي خواهند کودکان خردسال آنها غذاي مقوي بخورند و وقتي فکر مي کنند که درست تغذيه نشده اند، نگران مي شوند. ولي به خاطر داشته باشيدکه تغييرات روز به روز يا ماه به ماه در اشتهاي کودک کاملاً طبيعي است و برخي کودکان هميشه در مورد غذايشان سخت گير هستند. بسياري از کودکان خردسال، آن قدر بد غذا هستند که تمايل دارند فقط از يک نوع غذا بخورند، برخي نيز که تغذيه خوبي داشته اند به يکباره ايراد گير مي شوند.
به نظر متخصصان اطفال تا زماني که الگوي رشد کودک مناسب است، مي توانيد در مورد عادت هاي روزانه غذا خوردن او راحت باشيد. در مورد نگراني خود با پزشک کودک صحبت کنيد. او اطلاعاتي در مورد قد و وزن کودک در زمان تولد دارد، به طوري که با رسم منحني رشد کودک روي جدول رشد، طبيعي يا غيرطبيعي بودن رشد او را بررسي مي کند. همانطور که ناديده گرفتن آنچه کودک مي خورد يا نمي خورد، عاقلانه نيست؛ يک دنده بودن هم درست نمي باشد؛ زيرا به تدريج، به جنگ و جدل، بدل خواهد شد.
بکوشيد ميزان غذاي مصرفي کودک را براي 2 هفته اندازه گيري کنيد. اين غذا شامل وعده هاي اصلي و
همين طور غذاهاي بين وعده هاست. مدت زمان خوردن غذا را نيز در نظر بگيريد. بررسي کنيد، آيا دستور غذاي متعادلي داشته است. در مورد تغذيه خوب، مطالعه کنيد و توصيه هاي پزشکتان را نيز در اين مورد جويا شويد. ممکن است از دريافت اين حقيقت که رژيم غذايي کودکتان کاملاً متعادل است و تنها به يک قرص کوچک ويتامين در روز نيازمند است، متعجب و آسوده خاطر شويد.
راه حل هاي زير براي به حداقل رساندن مشکلاتي که در بسياري از خانه ها در هنگام صرف غذا پيش مي آيد، طراحي شده اند.
 
الف) مصرف خوراکي ها را بين وعده هاي غذا محدود کنيد.
اگر در مورد بي اشتهايي کودکتان در هنگام صرف غذا کمي نگران هستيد بايد بدانيد احتمالاً بين وعده ها، براي رفع گرسنگي کودک، خوراکي هاي خاصي به او داده ايد. حتي اگر خوراکيهاي سالمي نظير گردو، ميوه، هويج، کشمش و يا پنير به او داده باشيد، چون اين غذاها منبع اصلي کالري اند، اشتهاي او را در هنگام صرف
وعده هاي شام از بين مي برند.
ب) زمان صرف غذا را نشاط آور کنيد.
وعده هاي غذايي يک رخداد خانوادگي خاصي هستند نه ميدان جنگ. اگر کودک شما صبحانه را کمتر از ساير وعده ها دوست دارد. بايد در مورد تشويق به صبحانه اقداماتي را انجام دهيد.
- کودک را درگير کنيد. کودک سخت گير و بدغذاي خود را در آماده کردن غذا شرکت دهيد. بگذاريد، در خريد از فروشگاه، چيدن ميز و پختن غذا به شما کمک کند تا غذا برايش جالب تر باشد. محسن 5 ساله تا زماني که در خريد و آماده کردن لوبيا به مادرش کمک نکرده بود، به سبزيجات دست نمي زد. اما اين بار از نقش داشتن در آماده کردن شام آنقدر هيجان زده بود که مي خواست هرکس مقدار کمي لوبيا بردارد تا بخش زيادي از آن ، براي خودش باقي بماند.
- انتخاب ها را محدود کنيد. ازکودک نپر سيد که آيا سبزي مي خواهد يا نه. به جاي آن از او بپرسيد، اسفناج مي خواهد يا کدو. فرصت هاي کمتري براي "نه" گفتن به او بدهيد.
- به غذاها، تنوع و جاذبه بدهيد. هم کودکان و هم بزرگسالان دوست دارند که غذا جذاب و اشتهاآور باشد. مادري با درست کردن گل هايي از سبزيجات به بدغذايي او پايان داد چون کودک عاشق خوردن آنها شده بود. مادر ديگري عکس برگردان هاي جالبي زير بشقاب کودکش چسباند تا فقط پس از خوردن غذايش به طور کامل، بتواند آنها را ببيند.
ج) توجه نکنيد.
در بيشتر اوقات، مقاومت کودک در برابر غذا خوردن، با فشار و توجه والدين نسبت به غذا نخوردن او، تشديد مي شود. به طور کلي، مي توان چنين وضعيتي را با به کار گيري روش هايي درباره غذا و غذا خوردن دگرگون کرد. بدين ترتيب که غذاي کمي به کودک بدهيد و در مورد آنچه مي خورد يا نمي خورد نظر ندهيد.
د) خوب غذا خوردن را در کودک تقويت کنيد و به او پاداش دهيد.
اگر ناديده گرفتن، اثري نداشت و مي خواهيد که کودکتان از غذايي خاص بيشتر بخورد، روش هاي زير را به کار ببنديد:
- از قانون "نه، متشکرم" استفاده کنيد. با وضع اين قانون که هرکس سر ميز، در پاسخ مادر که غذايي به او تعارف مي کند کلمه " نه، متشکرم" را به زبان آورد، بايد مقدار کمي از آن غذا را بچشد، حتي اگر بداند آن غذا را دوست ندارد و يا بخصوص، هنگامي که تا بحال آن را نچشيده باشد. اين مقدار مي تواند به کوچکي يک دانه ذرت باشد. با اين روش، کودک غذاي بيشتري را تجربه مي کند و در مي يابد که به برخي از آنها علاقمند است. وقتي به اين قانون عمل کرد، او را تحسين کنيد و پاداشي هر چند کوچک به او بدهيد.
- به تدريج، درخواست ها را افزايش دهيد. در صورت همکاري کودک با شما در قانون قبلي، پس از يک هفته، مقدار غذايي را که بايد بچشد بيشتر کنيد. هميشه به خاطر پيشرفت تشويقش کنيد و هرگز منصرف نشويد. اگر از غذاي خاصي متنفر است، به سادگي وضعيت کنوني را حفظ کنيد.
- فشار نياوريد؛ ولي محکم رفتار کنيد. کودکي که غذا را امتحان نکند، پاداش دريافت نخواهد کرد، حتي اگر آن غذا يا دسر، براي دومين بار به او پيشنهاد شده باشد.