ژنیکوماستی و علل آن

 فرایند gynecomastia (بزرگ شدن پستان ها  ) به دلیل بر هم خوردن تعادل بین فعالیت استروژن و آندروژن آزاد در بافت پستانی است و در بلوغ دیررس به دلیل ترشح زیاد استروژن قبل از بالا رفتن سطح تستوسترون به حد بالغین ایجاد می شود.از دیگر علل ژنیکوماستی می توان به انواع تومورها(مثل تومور سلول لیدیگ یا بینابینی که ترشح کننده استرادیول و hCG است،کارسینومای سلول بزرگ ریه یا بعضی از کارسینوماهای معده  و کلیه که hCG ترشح می کنند)،افزایش در فعالیت آروماتاز در گواتر سمی،سندرم کلاین فلتر،تومورهای غدد فوق کلیوی و بیضه، اشاره کرد.داروهایی از قبیل اسپیرونولاکتون هم می توانند باعث این بیماری شوند.عوامل دیگر آن الکل،ماری جوانا،مواد افیونی،هیپرتیروئیدیسم و بیماری های کبدی هستند.

اهمیت ژنیکوماستی در تشخیص بدخیمی هاست،بافت پستان در این بیماران،صاف،الاستیک یا باقوام است اما سفت نیست.ناحیه مبتلا عموماً هاله ی پستانی و نوک پستان می باشد و تقریباً در نیمی از بیماران به صورت دو طرفه است اما ژنیکوماستی ناشی از بدخیمی ها معمولاً سفت بوده و خارج از هاله ی پستانی و یک طرفه است.گودرفتگی نوک پستان در کانسر پستان دیده می شود و ممکن است خونریزی کند. برای افتراق بین ژنیکوماستی و کانسر پستان باید بیمار تحت ماموگرافی قرا بگیرد.

به دلیل این که 55-40%مردان مسن دچار ژنیکوماستی می شوند این فرضیه مطرح می شود که ژنیکوماستی ممکن است طی فرایندهای فیزیولوژیک نرمال و با افزایش سن هم ایجاد شود!

پیشنهاد می شود که برای بیمار با توده پستانی دردناک یک طرفه یا دوطرفه تست های آزمایشی زیر درخواست شود:

میزان hCG سرمی،LH ، تستوسترون و استرادیول.

چنانچه  میزان LH افزایش یافته باشد سطوح TSH وتیروزین نیز باید اندازه گیری شود.

منبع:www.nejm.org