دمانس  ::.برای مشاهده سایر مقالات روی این لینک کلیک کنید.:: دمانس کلمه مصطلحي است که به هر نوع بيماري مغزي که بر حافظه و رفتار اثر بگذارد ، گفته مي شود .. ۵۰٪-۶۰٪ اين بيماران مبتلا به بيماري آلزايمر هستند . ديگر انواع دمانس شامل دمانس تصلب شريان ، دمانس با لوئي باديز و دمانس گيجگاهي مي شوند . از دست دادن حافظه يکي از علائم شايع دمانس است که با فراموش کردن معمولي کاملاً فرق دارد . شايد ما نام فيلمي را که ديشب ديده ايم فراموش کنيم ولي شخصي که مبتلا به دمانس است اصلاً فراموش مي کند که اصلاً فيلمي ديده است . علائم ديگر دمانس ، شامل : داشتن مشکل در انجام کارهاي روزانه ، اشکال در بيان کلمات ، گم کردن محل و زمان ، ضعف در قضاوت و تغيير در حالات و رفتار مي باشد . در نهايت افرادي که به بيماري آلزايمر مبتلا مي شوند قادر نيستند از خود مراقبت کنند و در انجام کارهاي روزانه به کمک ديگران نياز دارند . دمانس با ننگ و بدنامي و خرافات همراه است و در بيشتر نقاط دنيا هنوز فکر مي کنند که بخشي از روند پيري است . با وجوديکه هنوز براي بيشتر انواع دمانس ها زماني وجود ندارد ، ولي مشاوره ، حمايت و اطلاعات زيادي توسط انجمن هاي آلزايمر در سراسر دنيا در دسترس متقاضيان قرار مي گيرد. در سال ۱۹۰۶ توسط دکتر آلويس آلزايمر بيماري تعريف شد و اين بيماري به نام ايشان نامگذاري شد. اکنون پس از گذشت صد سال از شناخت بيماري ، ۲۴ ميليون نفر در سراسر جهان به اين بيماري مبتلا هستند و متأسفانه آمار به شدت بالا مي رود . آمارهاي چاپ شده توسط مجله لانست خبر از يک اپيدمي قريب الوقوع دمانس مي دهند . با در نظر گرفتن اين که در هر هفت ثانيه يک نفر به دمانس مبتلا مي شود ، پيش بيني مي شود  که تا سال ۲۰۴۰ هشتاد و يک ميليون نفر با اين بيماري زندگي خواهند کرد . ما در دنيايي که به سرعت در حال پيرشدن است زندگي مي کنيم . در حال حاضر بيماريهاي مزمن باعث مرگ و مير در همه نقاط دنيا به استثناي آفريقا مي شوند ولي دمانس بر کيفيت زندگي بيشتر اثر مي گذارد تا بر طول آن و همين موضوع علت نياز اصلي مراقبت در سالمندان است . لازم به ذکر مي باشد که هزينه مستقيم مراقبت از بيماران مبتلابه آلزايمر بيش از کل هزينه هاي بيماري قلبي ، سرطان و سکته مغزي است . از همين لحظه بايد وارد عمل شده و در مورد اپيدمي قريب الوقوع اطلاع رساني کنيم . لازم است دولتها به تجهيز کردن سيستمهاي درمان و اجتماعي خود پرداخته و خدمات عمومي بهتري ارائه دهند ، در تحقيقات سرمايه گذاري کرده و درمانهاي جديد را در دسترس عموم قرار دهند . در سراسر دنيا دمانس بايد جزء لاينفک دستور کار سلامت و بهداشت باشد . همه بايد دمانس را بهتر بشناسند زيرا دمانس يک بيماري مغزي است که حافظه و تفکر را از بين مي برد و منجر به تغييرات رفتاري و شخصيتي مي شود . در اين رابطه نمي توان کسي را مقصر دانست . هر شخصي مي تواند مبتلا بشود و افراد مبتلا به دمانس و خانواده ايشان نياز به درک و حمايت همه ما دارند . با اين آمار ، دمانس بخشي از زندگي ما است يا خواهد بود . ديگر نمي توان به پنهان کردن مشکلي که با خرافات و بدنامي همراه است پرداخت . ما بايد با همکاري يکديگر دمانس را در اولويت اصلي سلامت و بهداشت قرار دهيم . و ما وقتي براي از دست دادن نداريم .