عكسبرداري با اشعه Xray-  X 

در سال 1895م، ویلیام رونتگن (1923 ـ 1845)، دانشمند آلمانی، موفق به کشف نوعی اشعه الکترومغناطیسی شد که از بافتهای بدن عبور می کرد اما قادر به عبور از استخوانها نبود وی این اشعه را اشعه ایکس نامید، چرا که بسیار مرموز بودند. این کشف، اهمیت فراوانی در علم پزشکی داشت. با استفاده از عکسهای اشعه ایکس، پزشکان می توانند درون بدن را ببینند و بیماریها و خونریزی های درونی را تشخیص دهند (ناهنجاریها و بیماریهای درون بدن را تشخیص دهند).

اشعه X، نوعي پرتو الكترومغناطيس است كه قابليت عبور از بافتهاي مختلف بدن را – به ميزانهاي متفاوت – دارد. بعنوان مثال، از بافت ريه به آساني و از بافت استخوان به دشواري عبور مي‌كند. با وارد شدن اشعه X از يك طرف و ثبت اشعه عبور كرده از طرف ديگر بدن يا اعضاي بدن، مي‌توان تصويري از محتواي اعضا بدست آورد. همچنين در انواعي از عكسبرداري با اشعه X، همانند آنژيوگرافي و عكسهاي سريال لوله گوارش، با كمك عكسهاي متوالي و متعدد، اطلاعاتي از ساختار و عملكرد برخي آنها بدست مي‌آيد و با كمك تزريق مواد حاجب، بررسي اين اعضا با سهولت و دقت بيشتري ميسر مي‌گردد. استفاده از اشعه X در تصويربرداري، با افزايش آسيب‌پذيري سلولها و احتمال بروز بدخيمي همراه است. به همين دليل، در تهيه تصاوير راديوگرافي، همواره از حداقل ميزان اشعه لازم استفاده مي‌شود. با رعايت حداقل اشعه تابيده شده و كاهش تعداد دفعات انجام راديوگرافي و محدود كردن آن به موارد ضروري، اين عمل با خطر خاصي همراه نخواهد بود. با اين حال، در كودكان و نوجوانان، همچنين در خانمهاي باردار، در صورت نياز به انجام راديوگرافي، رعايت برخي نكات ايمني نظير استفاده از پوشش مخصوص محافظ، الزامي است.

پرتو ایکس برای انسان بسیار خطرناک است و می‌تواند آسیب‌های زیستی قابل توجهی را پدید آورد. این آسیب‌ها در انسان شامل سوختگی، بیماری ناشی از دریافت تابش بیش از حد و اثرات ژنتیکی می‌باشند.