بيماريهاي قابل درمان با نوروفيدبك
- بيشفعالي/ كمبود توجه (ADHD): بيش از هر بيماري ديگري، براي درمان ADHD از نوروفيدبك استفاده شده است. مطالعات و تحقيقات
مختلفي تأثير اين درمان را بر ADHD ثابت كردهاند]3،2،1[.چندين درمانگر مجرب اظهار داشتند 85-80% بيماران مبتلا به ADHD به وسيله نوروفيدبك بهبودي كامل يافتند] 3،2،4 [.
- اضطراب (Anxiety) : بسياري از متخصصان، به كارگيري نوروفيدبك به منظور درمان اضطراب را يكي از عمدهترين موارد و زمينههاي استفاده
از نوروفيدبك ميدانند. اكثر آنها معتقدند اضطراب يكي از اولين بيماريهايي بود كه به نوروفيدبك پاسخ داد. نتايج پژوهشي نشان ميدهد كه در حدود 90-80 % از بيماران اضطرابي با اين روش درمان شدهاند]7،6،5[. برخي از اختلالات اضطرابي كه با اين روش درمان ميشوند،
عبارتند از: اختلاس وسواس فكري ـ عملي (OCD)، حملات هراس (Panic)، فوبيها (Phobias) و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD).
- اختلالات يادگيري (learning Disorder). اين اختلالات در سنين دبستان شايع هستند. در اين نوع اختلالات عليرغم هوش نرمال و عدم وجود نقص حسي، كودك در يادگيري مشكل دارد. اين اختلالات موارد زير را در بر ميگيرد: نقص توانايي براي شناخت واژهها، خواندن كند و
نادرست، مشكل در فهميدن و نام بردن اصطلاحات رياضي، عملها و مفاهيم، و گروهبندي ارقام، رعايت مراحل رياضي، شمارش، جدول ضرب و نيز مشكل در يادگيري نوشتن لغات و جملات. در درمان اين اختلالات نوروفيدبك تحول بزرگي ايجاد كرده است. در مورد اختلالات
يادگيري، نوروفيدبك به تنهايي پاسخگوست و نيازي به درمان مكمل ندارد. معمولاً با كامل كردن يك دوره درماني، بهبودي ثابتي حاصل ميشود. تأثير اين روش در چندين پژوهش علمي و معتبر نيز تأييد شده است ]9،8[.
- اختلالات خواب (Sleep Disregulation): اولين تغييراتي كه مراجعين عموماً بعد از شروع درمان با نوروفيدبك مشاهده ميكنند، تغيير و تنظيم خوابشان است. بنابراين از نوروفيدبك هم در درمان اختلالات خواب نيز استفاده كرد ]11،10[.
- صرع، ضربه سر و سكته مغزي (Seizure, Head Injury, Cerebral apoplexy): در انواع صرع و در مواردي كه داروها مؤثر نبودهاند و بيماري بسيار مزمن و غيرقابل كنترل بوده است، نوروفيدبك در درمان 70 تا 90% از بيماران موفق بوده است ]13،12[. در اكثر موارد نوروفيدبك بايد
با دارو درماني همراه باشد، اما حدود 20% از بيماران ميتوانند مصرف دارو را پس از درمان با نوروفيدبك قطع كنند ]15،14[. تأثيراتي از اين درمان در موارد ضربه به سر و سكته مغزي نيز گزارش شده است]17،16[
- دردهاي مزمن و سردردهاي ميگرني (chronia pain, Migraines): درمانگران و پزشكاني كه از نوروفيدبك براي درمان دردهاي مزمن و سردردهاي ميگرني استفاده كردهاند، اعلام كردند كه وقوع و شدت حملات ميگرن در اكثر موارد با استفاده از اين روش كاهش مييابد و حتي از بين ميرود ]19،18[.در دردهاي مزمن نيز نوروفيدبك به كاهش درد و كنترل آن (حتي در موارد خيلي شديد) كمك كرده است.
- افسردگي (Depression): در مورد بيماران مبتلا به افسردگي اساسي (Major Depression) كه هيچ درماني براي آنها كارساز نبوده، نوروفيدبك در اغلب موارد نتيجه بخش بوده است]21،20[.
در برخي از كشورها يكي از بهترين و معمولترين درمانها براي افسردهخويي (Dysthymia) [افسردگي خفيفي كه بيش از 2 سال دوام دارد، اما زندگي فرد را مختل نميكند]، نوروفيدبك است.
- سوءمصرف مواد (substance abuse): مطالعات نشان داده است كه در مقايسه با درمانها براي ديگر اعتياد، درمان با نوروفيدبك از بسياري از روشهاي ديگر موفقتر بوده است. علاوه بر اين درمان با اين روش وسوسه و ولع فرد را كاهش ميدهد و در درازمدت احتمال عود و بازگشت را پايين ميآورد ]23،22[.از طريق نوروفيدبك ميتوان تمامي موارد اعتياد و نيز سوءمصرف الكل را درمان كرد.
1- Barabasz, A., & Barabasz, M. (2000). Treating AD/HD with hypnosis and neurotherapy. Child Study Journal, 30(1), 25-42.
2- Monastra, V. J., Monastra, D. M., & George, S. (2002). The effects of stimulant therapy, EEG biofeedback, and parenting style on the primary symptoms of attention-deficit/hyperactivity disorder. Applied Psychophysiology & Biofeedback, 27(4), 231-249.
3- Wadhwani, S., Radvanski, D. C., & Carmody, D. P. (1998). Neurofeedback training in a case of attention deficit hyperactivity disorder. Journal of Neurotherapy, 3(1), 42,49.
4-Egner, T., & Gruzelier, J. H. (2001). Learned self-regulation of EEG frequency components affects attention and event-related brain potentials in humans. NeuroReport, 12, 4155-4159. 5- Moore, N. C. (2000). A review of EEG biofeedback treatment of anxiety disorders. Clinical Electroencephalography, 31(1), 1-6.
6-Norris, S. L., Lee, C-T., Burshteyn, D., & Cea-Aravena, J. (2001). The effects of performance enhancement training on hypertension, human attention, stress, and brain wave patterns: A case study. Journal of Neurotherapy, 4(3), 29-44.
7- Raymond, J., Varney, C., Parkinson, L. A., & Gruzelier, J. H. (2005). The effects of alpha/theta neurofeedback on personality and mood. Brain Res Cogn Brain Res, 23(2-3), 287-292.
8- Fernandez T, Herrera W, Harmony T, Diaz-Comas L, Santiago E, Sanchez L, Bosch J, Fernandez-Bouzas A, Otero G, Ricardo-Garcell J, Barraza C, Aubert E, Galan L, Valdes R. (2003) "EEG and behavioral changes following neurofeedback treatment in learning disabled children." Clin Electroencephalogr. Jul;34(3):145-52.
10- Russell, H. L., & Carter, J. L. (1997). EEG Driven Audio-Visual Stimulation Unit for Enhancing Cognitive Abilities of Learning Disordered Boys: Final Report. Washington, D.C.: U.S. Department of Education (SBIR), Contract number RA94130002.
11-Robbins, J. (2000). On the track with neurofeedback. A new treatment may help with problems from ADD to depression, sleep disorders and epilepsy. Newsweek, 135(25), 76.
12-Feinstein, B., Sterman, M. B., & MacDonald, L. R. (1974). Effects of sensorimotor rhythm training on sleep. Sleep Research, 3, 134.
13- Kotchoubey, D., Strehl, U., Uhlmann, C., Holzapfel, S., Konig, M., Froscher, W., 14-Blankenhorn, V., & Birbaumer, N. (2001). Modification of slow cortical potentials in patients with refractory epilepsy: A controlled outcome study. Epilepsia, 42(3), 406-416.
15-Uhlmann, C., & Froscher, W. (2001). Biofeedback treatment in patients with refractory epilepsy: Changes in depression and control orientation. Seizure, 10(1), 34-38.
16-Bounias, M., Laibow, R. E., Bonaly, A., & Stubblebine, A. N. (2001). EEG- neurobiofeedback treatment of patients with brain injury: Part 1: Typological classification of clinical syndromes. Journal of Neurotherapy, 5(4), 23-44.
17-Thatcher, R. W. (2000). EEG operant conditioning (biofeedback) and traumatic brain injury. Clinical Electroencephalography, 31(1), 38-44.
18-Bounias, M., Laibow, R. E., Bonaly, A., & Stubblebine, A. N. (2001). EEG- neurobiofeedback treatment of patients with brain injury: Part 1:Typological classification of clinical syndromes. Journal of Neurotherapy, 5(4), 23-44.
19-Bearden, T. S., Cassisi, J. E., & Pineda, M. (2003). Neurofeedback training for a patient with thalamic and cortical infarctions. Appl Psychophysiol Biofeedback, 28(3), 241-253.
20-Flor, H., Knost, B., & Birbaumer, N. (2002). The role of operant conditioning in chronic pain: an experimental investigation. Pain, 95(1-2), 111-118.
21-Kropp, P., Siniatchkin, M., & Gerber, W. D. (2002). On the pathophysiology of migraine--links for "empirically based treatment" with neurofeedback. Appl Psychophysiol Biofeedback, 27(3), 203-213.
22-Hammond, D. C. (2005). Neurofeedback with anxiety and affective disorders. Child Adolesc Psychiatr Clin N Am, 14(1), 105-123, vii.
23-Baehr, E., Rosenfeld, J. P., & Baehr, R. (2001). Clinical use of an alpha asymmetry neurofeedback protocol in the treatment of mood disorders: Follow-up study one to five years post therapy. Journal of Neurotherapy, 4(4), 11-18.
24-Trudeau, D. L. (2000). The treatment of addictive disorders by brain wave biofeedback: A review and suggestions for future research. Clinical Electroencephalography, 31(1), 13-22.
25-Goldberg, R. J., et al. (1977). Alpha conditioning as an adjunct treatment for drug dependence: Part II. International Journal of Addiction, 12, 195-204.




