متخصصان تاكيد مي‌كنند كه ديابتي‌هاي نوع 2 در اغلب روزهاي هفته بايد ورزش هوازي انجام دهند، علاوه بر اين برخي از تمرينات بدنسازي در سلامت قلب آنها موثر مي‌باشند. انجمن متخصصان قلب آمريكا توصيه مي‌كند بيماران ديابتي، هر هفته بايد حداقل 5/2 ساعت ورزش هوازي متوسط مانند پياده‌روي سريع يا حداقل 5/1 ساعت فعاليت شديد داشته باشند. به علاوه توصيه متخصصان قلب و متخصصان تغذيه آن است كه ديابتي‌ها بايد سه بار در هفته تمرينات مقاومتي كه با انقباض مكرر عضلاني همراه است، انجام دهند.

مطابق با مطالعات ارائه شده توسط متخصصان قلب، اغلب بيماران ديابتي مي‌توانند با اطمينان فعاليت بدني در حد متوسط داشته باشند. منظور از فعاليت‌هاي متوسط، ورزش‌هايي است كه ميزان ضربان قلب فرد به 69 55 درصد از حداكثر ضربان قلب برسد. حداكثر ضربان قلب هر فرد با كسر سن فرد از عدد 220 حاصل مي‌گردد. در مورد افراد بالاي 50 سال اين ميزان، 100 ضربه در دقيقه مي‌باشد.

نكته عملي: داشتن ورزش با شدت متوسط براي مبتلايان به ديابت توصيه مي‌شود ولي مبتلايان به ديابت كه سال‌ها بدون تحرك بوده‌اند، بايد به آهستگي تمرينات ورزشي خود را شروع كنند و بتدريج ميزان فعاليت خود را در هر روز افزايش دهند. نكته جالب ديگر آن كه تازه كارها مي‌توانند زمان ورزش خود را به چند دوره با زمان كمتر در طول روز بشكنند، براي مثال به جاي 30 دقيقه فعاليت يكجا، سه دوره 10 دقيقه‌اي فعاليت در طول روز داشته باشند. اما نبايد بيش از 2 روز متوالي بدون فعاليت باشند. در ميزان و نوع فعاليت بدني نيز بايد با پزشك معالج خود مشورت كنند.

در ديابتي‌ها كه انگيزه لازم براي فعاليت ندارند، ورزش‌هاي گروهي مي‌تواند كمك‌كننده باشد، براي مثال مي‌توان پياده‌روي با تعدادي از دوستان را نام برد. توصيه عملي ديگر آن است كه ورزشي را انتخاب كنيد كه از آن لذت ببريد و بتوانيد آن را ادامه دهيد. براي اكثر افراد پياده‌روي ورزش مناسبي ‌است و نيازي به محيط خاصي ندارند. با وجود اين پياده روي بايد سريع و به منظور ورزش كردن باشد، نه براي وقت گذراني.