ویاگرا و عوارض آن

ویاگرا برای اولین بار برای درمان آنژین صدری(بیماری قلبی) مورد استفاده قرار گرفت که طی آن افزایشerect شدن آلت تناسلی مردان مشاهده شد که از آن به بعد از 27 مارس 1998 به عنوان اولین داروی impotence در آمریکا استفاده شد.
مصرف این قرص بدون تحریک جنسی معمولا هیچ اثری ندارد و برای اثر آن حتما بايد تحریکات جنسی وجود داشته باشد.
این قرص به راحتی و به سرعت از دستگاه گوارش جذب می شود. ویاگرا توسط آنزیمهای کبدی متابولیزه می شود و کبد و کلیه در دفع آن نقش دارند.اگر به همراه یک رژيم غذايي پر جرب استفاده شود باعث کاهش جذب و سرعت اثر و غلظت آن در خون می شود.
در بعضی موارد استفاده از ویاگرا منع شده است:
استفاده از ترکیبات نیتروژني مثل glyceryl trinitrate, sodium nitroprusside, amyl nitrite،نارسايي هاي کبدی شدید، نارسايي کليه، فشارخون پايين، سکته مغزي يا قلبي و يا مشکلات ارثي شبکيه چشم.
عوارض جدي وياگرا هم بدين قرارند:
آلت تناسلي با erect دائمي و دردناک،کاهش فشارخون، سکته قلبي و مغزي، مرگ ناگهاني و نا منظم شدن ضربان قلب.
عوارض معمولي وياگرا عبارتند از:
عطسه، سردرد، ترس از نور، احساس نبض و ديدن اشيا به رنگ آبي.