کلام، جادوی سفید ( کلام شفابخش )

چه نیکو هدیه ای است یک کلمه گفتار حکمت آموز  حضرت محمد(ص) کلام، موهبتی است که از سوی خداوند به انسان اشرف مخلوقات داده شده است و اقتداری برای بیان و ارتباط برقرار کردن، اندیشیدن و نهایتاً برای آفرینش رویدادهای زندگی است. قدرت و تأثیر کلام در زندگی و سرنوشت انسانها از هزاران سال پیش تاکنون مورد توجه بوده است و این اثر نه تنها در زندگی این دنیا بلکه در جهان­های پیش رو نیز وجود دارد. از کلام تو بر تو حکم می شود.(1) کلام مانند شمشیر دو لبه است که یک لبه­ی آن کلام درست یا خلاق و لبه­ی دیگر آن کلام نادرست یا ظلمانی می­باشد. کلام بسته به اینکه چگونه مورد استفاده قرار گیرد ممکن است سازنده یا مخرب، شادی آور یا غم انگیز، امید دهنده یا بیم دهنده، شفا دهنده یا بیماری­زا باشد و می­تواند زیباترین رویاها را بیافریند و یا همه چیز را در اطراف ما نابود کند. در قرآن می­خوانیم: آیا مگر ندیدی خدا چگونه مثالی زد و سخن نیک را به درخت پاکیزه­ای تشبیه کرد که ریشه­اش در زمین ثابت و شاخه­ی آن در آسمان است؟ همیشه میوه­اش را به اذن پروردگارش می­دهد. و مَثل سخن بد چون درختی ناپاک است که از روی زمین کنده شده و ثبات و قراری ندارد.    (2) بسیاری از بیماریهای انسان امروزی ناشی از استفاده نادرست از کلام و نابسامانی های آن می­باشد. این بیماریها می­تواند حاصل گناه، دروغ، تهمت، غیبت باشد. روش های درمانی پزشکی مدرن برای این نوع بیماریها مؤثر نمی­باشد و فقط علایم جسمانی و ظاهری مانند اضطراب ، نگرانی، دلهره ناشی از آنها را تسکین می بخشد. برای درمان این بیماریها از روش­های درمان هماهنگ می­توان استفاده کرد. این روش های درمانی متناسب با نوع بیماری، متفاوت هستند. یکی از روش­ها، استفاده از کلام است. با استفاده درست از کلام می­توان این نابسامانی­ها را بهبود بخشید. کلام می­تواند با جلب توجه ما وارد ذهنمان شود و کلاً باور ما را در جهت مثبت یا منفی تغییردهد. در واقع اهمیت کلام بستگی به ارزشی دارد که به آن داده می­شود و می تواند آنرا مثبت یا منفی جلوه دهد. کلمات مثبت سرشار از انرژی هستند و اگر با روح و ایمان خوانده شوند و به اثر آنها اعتقاد داشته باشیم، شفا دهنده خواهند بود. قدرت کلام آن قدر زیاد است که می­تواند موجب شفای بیماری شود. با استفاده­ی درست از کلام می­توان امید، نور، شفا و برکت را جایگزین یأس و ناامیدی، تاریکی، بیماری کرد. حضرت علی (ع) می­فرمایند: آن که غالب بر زبان است در امان است. پس برای رهایی از بیماری و درد و رنج، کلام را در راه درست بکار ببریم و از آن برای شریک کردن دیگران در عشق و بکار گرفتن انرژی در جهت حقیقت استفاده کنیم. معصومیت کلام می­تواند ما را به آزادی شخصی، موفقیت عظیم و فراوانی برساند البته ابتدا باید از خودمان شروع کنیم.  (1)  : حضرت مسیح (ع) (2)  سورۀ ابراهیم آیات 24-26 منابع : قرآن نهج الفصاحه چهار میثاق  (دون میگوئل روئیز )