« معنويت و درمان »

قصه و ریشه یابی بیماری ها ( قسمت دوم )  قصه و ریشه یابی بیماریها ( قسمت اول )

در قسمت قبل درباره ریشه­یابی بیماری­ها در قصه صحبت کردیم و قرار بر این شد که یکی از قصه­هایی را که در آن ریشه­یابی بیماری کاملا مشهود است را مرور نماییم. یکی از قصه­های معروف مثنوی معنوی، قصه شاه و کنیزک است که با مراجعه به مثنوی معنوی به راحتی می­توان این داستان زیبا را دنبال نمود. خلاصه داستان اینست که یکی از پادشاهان عاشق کنیزکی می­شود که خود کنیزک معشوق دیگری داشته و با آوردن آن کنیزک به قصر و جدا کردن او از معشوقش کنیزک دچار بیماریی می­شود که هر روز ضعیف­تر و رنجورتر از روز قبل می­گردد بطوریکه داروی هیچ طبیبی در بهبود او موثر واقع نمی­شود.  اما طبیبی حاذق از راه می­رسد و با گرفتن نبض بیمار و پرسیدن سوالاتی از او از وجود معشوق کنیزک باخبر می­شود و ریشه بیماری را کشف می نماید و ادامه ماجرا که بسیار لطیف است. روان‌درمانی عارفانه مولانا كه اوج آن در همین قصه شاه و كنیزك نمایان شده نشان از آگاهی عمیق او از لایه‌های درهم تنیده روح و روان انسان است. مولانا در شناخت ریشه‌ای مشكلات، ناامنی‌ها و ناملایمات روانی از علائم سطحی و نشانه‌های ظاهری عبور كرده و به منابع اصلی و عوامل پدید آوردنده بیماری­های روحی و جسمی انسان  دست یافته است. او با کمک گرفتن از وقایع روزمره آن هم به شكل نمادین، پرده از اسرار درون برمی‌دارد تا طبیبان روح و تن را از ظاهربینی و معلول نگری آزاد سازد.   بی‌خبر بودند از حال درون                  استعیذالله مما یفترون این شیوه به طبیبان ظاهرنگر و روان درمان‌گرهای تنگ نظر تذكر می‌دهد كه علت بیماری و اختلال در منابع و عوامل تولید آن نهفته است. و باید نقبی به درون زده شود تا نیازها و انگیزه‌های درونی كه در لایه‌های زیرین ناهشیار نهان شده است كشف و برملا شود. از این رو، مولانا با یاری جستن از قصه‌ها و حكایت‌ها سعی در تحلیل رفتار و عواطف داشته و از درمان‌شناختی_ عاطفی كه یك رویكرد تلفیقی برای تغییر نگرش است استفاده می‌‌كند. هدف اصلی مولانا در رویكرد درمانگری عارفانه، تغییر ریشه‌ای تفكر، و تحول اساسی در «جهان‌بینی» ، «مفهوم‌شناسی» و «معنایابی» در كم و كیف « زیستن» است تا مخاطب در آن بطور اساسی به چگونگی شكل‌گیری نگرش و رفتار خود نظر كند. در قصه شاه و كنیزك  رویكرد اصلی و محوری مولانا در كاوش روح و روان آدمی، بهره‌گیری از همان ضمیر ناهشیار و لایه‌های ناشناخته آن است. این ناشناخته‌ها تنها با زبان رمز عشق و سفر درونی به لایه­های دست نخورده درون قابل گشایش است.  تهیه : سوسن . س