زرد زخم
زرد زخم شايع ترين عفونت پوستي ناشي از باکتري دربچه ها مي باشد که تقريباً ۱۰٪ از تمام مشکلات پوستي آنها را تشکيل مي دهد .
زرد زخم عفونت سطحي پوست مي باشد که در ابتدا تاول و سپس دلمه تشکيل مي دهد . اکثر موارد بيماري نيز دربچه ها اتفاق مي افتد .
زرد زخم ناشي از دو نوع باکتري ( استرپتوکوک و استافيکوک ) مي باشد .
ضايعات ايجادي به طور کلاسيک به دو شکل ساده سطحي و تاولي تقسيم مي شوند که شکل غيرتاولي بيش از ۷۰٪ موارد را تشکيل مي دهد .
در طول زمان ، آسيب جزئي مثل گزش حشره و خراشيدگي زمينه ساز ايجاد ضايعات عفوني مي شود .
زردزخم در آب و هواي گرم و مرطوب تابستان شايع است .
بيماري زرد زخم شديداً مسري است و انتشار آن در داخل خانواده به خصوص در بچه هاي سنين قبل از مدرسه ، با افزايش تعداد بچه ها و کاهش سطح بهداشت تسهيل مي گردد .
* دوره کمون : معمولاً ۱۰-۴ روز است .
* تظاهرات باليني : زرد زخم عفونتي بي سر و صداست که معمولاً به خوبي تحمل مي شود .
زردزخم استرپتوکوکي به صورت تاولهاي کوچک که گاه هاله باريکي از التهاب دارند شروع گرديده و به سرعت تبديل به تاولهاي بزرگتر شده سپس پاره شده و ترشح چرکي خشک شده و يک دلمه ضخيم به رنگ عسل يا زرد کهربايي تشکيل مي دهد .
با کندن دلمه ترشح شفاف کهربايي رنگ از زخم خارج مي شود .
نواحي بدون پوشش از جمله اندام ها و صورت شايعترين محلهاي درگير مي باشند .
ضايعات به طور مشخص از پوست آسيب ديده شروع مي شوند که شايعترين ضايعات زمينه ساز براي عفونت عبارتند از :
محل گزش حشره ، خراشيدگيها ، پاره شدگي ، بثورات ، آبله مرغان ، گال ، شپش و سوختگي ها .
ضايعات معمولاً کمتر از ۲ سانتي متر قطر دارند و مي توانند توسط انگشت ، لباس ، حوله به ساير نقاط بدن انتشار پيدا کنند . خارش شايع است و خاراندن نيز ميتواند سبب انتشار ضايعه شود .
بعضي از موارد در صورت عدم درمان مناسب منجر به بيماري کليوي مي شود .
تماس بيماران مبتلا با ديگران بايستي محدود شده ولي نيازي به قرنطينه نيست .
درمان اختصاصي شامل تميز کردن زخمها و مصرف پماد موضعي براي زخمهاي سطحي و آنتي بيوتيک خوراکي براي فرمهاي گسترده با تجويز پزشک مي باشد .
وقتي ۲ مورد همزمان و يا بيشتر از عفونت استافيلوکوکي در بخشهاي بيمارستاني مثل نوزادان و زايمان مشاهده شد يک همه گيري محسوب شده وبايستي در مورد آن تحقيق شود