تبخال تناسلي
تعريف - تبخال يک عفونت ويروسي است که به صورت زخم اوليه موضعي با تمايل به بهبودي و عود مجدد موضعي تظاهر مي کند .
عامل عفوني آن هرپس سيمپلکس نوع ۱ و ۲ مي باشد . هر دو نوع اين ويروسها مي توانند آلودگي مجاري تناسلي يا مخاط دهان را باعث گردند .
نوع شماره ۲ اين بيماري عامل ايجاد تبخال تناسلي است که خاص بزرگسالان بوده و از طريق ارتباط جنسي منتقل مي شود .
تبخال تناسلي ممکن است پس از اولين آلودگي با ويروس و يا در اثر فعال شدن عفونت مخفي ايجاد شده و ممکن است نشانه هاي باليني داشته و يا مخفي بماند .
در خانمها محل ابتدائي تظاهر ضايعات ، واژن و دهانه رحم است در حاليکه پس از عود ، زخمها در واژن ، پوست اطراف مقعد ، پاها و باسن ايجاد مي شود .
در مردان آلت تناسلي يا ناحيه شرمگاهي محل بروز زخمهاست و همچنين کسانيکه رابطه جنسي غيرمعقول از راه مقعد دارند در آن نقطه ايجاد مي شود .
هرپس تناسلي ممکن است در ساير نقاط دستگاه تناسلي اطراف مقعد و دهان زن و مرد ، برحسب رفتار جنسي آنها ، ايجاد شود .
آلودگي درون رحمي به ۳ شکل باليني تظاهر مي يابد : عفونت منتشر که بيشتر کبد را مبتلا مي کند ، انسفاليت و عفونتهايي که محدود به پوست ، چشم و يا دهان مي شوند . دو شکل اول بيماري اغلب کشنده است .
اين شکل عفونت معمولاً با هرپس ويروس شماره ۲ ايجاد مي شود ولي هرپس ويروس شماره ۱ نيز مي تواند عامل ايجاد آن باشد .
اين بيماري گسترش جهاني دارد و در خون ۵۰ تا ۹۰ درصد بزرگسالان پادتن ويروس شماره ۱ وجود دارد ، آلودگي به اين ويروس معمولاً قبل از ۵ سالگي اتفاق مي افتد ولي در حال حاضر بيشترين موارد بيماري با ويروس شماره ۱ اتفاق مي افتد .
روش انتقال : تماس با بزاق حاملين ويروس شماره ۱ ممکن است مهمترين وسيله انتشار ويروس باشد .
تلقيح ويروس به دستهاي کارکنان خدمات بهداشتي ( مثل دندانپزشکان )از طريق حاملين ويروس مي تواند باعث ايجاد تبخال دست گردد .
آلودگي نوزادان معمولاً هنگام تولد و عبور از مجاري آلوده تناسلي و يا با نسبت کمتري در داخل رحم و يا بعد از تولد اتفاق مي افتد .
دور کمون اين بيماري بين ۱۲-۲ روز است .
دوره واگيري : ويروس را مي توان ۲ هفته و به ندرت تا ۷ هفته بعد از عفونت اوليه دهان يا دستگاه تناسلي جدا کرد . عفونت اوليه و عود آن مي تواند بدون نشانه باليني باشد . بعد از ابتلا به شکل اوليه و يا عود عفونت ، ويروس براي سالها و احتمالاً تا آخر عمر بدون وجود نشانه باليني به طور متناوب از مخاطهاي آلوده ترشح ميگردد .
قدرت آلوده کنندگي زخمهاي عودکرده کوتاهتر از عفونتهاي اوليه است و معمولاً ويروس را بعد از ۵ روز نمي توان در آنها يافت .
چون عفونت نوزادان بسيار کشنده است توصيه مي شود که در صورتي که آلودگي اوليه مادر در اواخر دوران بارداري ايجاد شده قبل از پاره شدن کيسه آب جنين ، زايمان با عمل سزارين انجام شود .
نوزادان را بايد از تماس با زخمهاي گسترده و عفونتهاي شديد اوليه ، زخمهاي عود کرده و برخورد با ترشحات زخمهاي هرپس حفظ کرد .
بيمارانيکه زخم هرپسي دارند نبايد با نوزادان ، کودکاني که اگزما يا سوختگي دارند و يا بيماران مبتلا به کاهش ايمني تماس داشته باشد .