مراقبت از کليه ها در مبتلايان به ديابت

 

مراقبت از کليه ها در مبتلايان به ديابت

 

مشکل کليوي افراد ديابتي بيشتر به دليل اختلال در کارکرد گلومرولها که در واقع محل تصفيه خون هستند ايجاد مي گردد . در مراحل ابتدايي بيماري ، پروتئين در ادرار ظاهر مي شود که با تشخيص زودرس در اين مرحله مي توان از بدتر شدن بيماري جلوگيري کرد .

در مرحله بعدي کليه ها توان دفع مواد زائد ( مانند کراتينين و اوره ) از خون را از دست مي دهند .

در بيشتر مبتلايان به ديابت نوع ۱ ، نشانه هاي گرفتاري کليه ۱۵ تا ۲۰ سال بعد مشاهده مي شود . شيوع نارسايي کليه در ديابت نوع ۲ کمتر است ولي با سرعت بيشتر و معمولاً در مدت ۱۰ سال بروز مي کند .

بايد به خاطر داشته باشيد که فشارخون بالا عامل اصلي در پيدايش بيماريهاي کليوي در مبتلايان به ديابت است .

همچنين سابقه خانوادگي فشارخون بالا در فرد ديابتي احتمال ابتلاء به بيماريهاي کليوي را زيادتر مي کند.

فشارخون بالا معمولاً به فشار خون بالاتر از ۱۴۰ ميلي متر جيوه گفته مي شود . در اين رابطه اگر فرد مبتلا به فشار خون بالا داروهاي ضدفشارخون را طبق نظر پزشک معالج به طور مرتب مصرف کند ، مي تواند از ايجاد يا پيشرفت بيماريهاي کليوي جلوگيري نمايد .

همچنين رعايت يک رژيم غذايي با پروتئين کم در ديابتي هاي مبتلا به مشکلات کليوي مفيد است .

بنابراين مشکلات کليوي در ديابت نيز مانند ديگر عوارض مزمن آن ، قابل پيشگيري يا حداقل قابل به تأخير انداختن است .

مهمترين نکته براي پيشگيري از پيدايش عوارض ديابت اين است که قندخون را در محدوده طبيعي ( ۱۱۰-۷۰ ميلي گرم در دسي ليتر ) نگه داردي و نکات زير را همواره به خاطر بسپاريد :

اگر هر يک از علامتهاي زير که نشانه عفونت کليه يا مثانه هستند در شما بروز کرد ، به پزشک خود اطلاع دهيد :

کمردرد

سوزش ادرار

تکرر ادرار

ناتواني در دفع ادرار علي رغم وجود احساس مربوطه

ادرار کدر يا خوني