پژوهشگران ايراني شيوه جديدي براي جايگزيني بخيه ارائه كردند

به گزارش روز يكشنبه ايرنا و به نقل از خبرنامه مهرماه اميركبير، يكي از محققان دانشكده مهندسي پزشكي به كمك ليزر ديود و لحيم كاري بيولوژيكي، موفق به بستن زخم پوست در آزمايشگاه شد.

دكتر "سيد محمد عترتي خسروشاهي" دانشيار دانشكده مهندسي پزشكي و مجري اين طرح معتقد است بستن زخم با ليزر ديود به همراه لحيم كاري بيولوژيكي مي‌تواند جايگزين اميدبخشي براي بخيه باشد. البته براي دستيابي به نتايج دقيق‌تر نياز به انجام آزمايشات ‪ INVIVO‬است.

به گفته وي در اتصال مستقيم بافت با ليزر، پروتئين‌هاي موجود در بافت منعقد شده تا پيوندي بين دو لبه مجاور ايجاد شود و اين روش بسيار مفيدتر از روش‌هاي موسوم به بستن بافت مانند بخيه زدن است.

عترتي خسروشاهي افزود، اين روش غير تماسي بوده و آسيب بافتي ناشي از سوزن و بخيه و واكنش جسم خارجي را كاهش مي‌دهد و همچنين موجب كاهش خونريزي مي‌شود. اين روش قابليت تشكيل اتصال ضد نشت فوري در حين جراحي را نيز داشته و زمان عمل را كاهش مي‌دهد.

در اين تحقيق ضمن استفاده از ليزر ديود به منظور بستن زخم پوست، تاثير پارامترهاي مختلف از قبيل چگالي توان ليزر، تعداد اسكن و سرعت اسكن در حالت تابش دهي ديناميك بر روي استحكام مكانيكي ترميم ايجاد شده مشكلات موجود در اتصال ليزري پوست كه براي بستن بافتها استفاده مي‌شود نيز بررسي شد.

وي گفت نتايج به دست آمده نشان داد استحكام زخم ترميم شده در دو حالت تابش دهي استاتيك و ديناميك با افزايش توان، افزايش مي‌يابد اما با توجه به دماي ايجاد شده در توانهاي بالا به آسيب گرمايي بافت منجر مي‌شود كه در اين حالت بايد توان بهينه را انتخاب كرد.

اين محقق دانشگاه اميركبير خاطرنشان كرد، همچنين با افزايش سرعت اسكن استحكام زخم كاهش يافته و زمان عمل نيز كاهش مي‌يابد كه اين دو پارامتر بايد بطور هم زمان بهينه شده تا همراه با استحكام مكانيكي مناسب، ايجاد شوند و از آسيب گرمايي به بافت جلوگيري شود.

به گفته اين پژوهشگر اگر چه موفقيت‌هايي در كاربردهاي آزمايشگاهي به دست آمده است اما روش اتصال با ليزر دو عيب عمده در كاربردهاي كلينيكي دارد كه شامل استحكام بسيار پايين اتصال انجام شده بويژه در مرحله التيام سريع در پنج روز اول پس از عمل در مقايسه با بخيه و امكان آسيب گرمايي بافت در گرمايش مستقيم ليزري مي‌شود.

دكتر عترتي خسروشاهي تنظيم صحيح دو لبه زخم، تعريف نقطه پاياني جوشكاري و تكرارپذيري را از مشكلات فني اين روش دانست و گفت يكي از روش‌هاي موثر كه مي‌تواند در كاهش مشكلات استحكام كم و آسيب گرمايي ناشي از جوشكاري ليزري مفيد باشد، افزودن موادي با منشا داخلي و يا خارجي مانند لحيم‌هاي پروتئيني مانند سرم آلبومين گاوي (‪ (BSA‬همراه با يك ماده حساس به نور زيست سازگار شيميايي نظير ايندوسيانين سبز (‪ (ICG‬و استفاده از طول موج ليزر مناسب است.

وي گفت انرژي ليزري طول موج ‪ ۸۱۰‬نانومتر به شدت توسط ‪ ICG‬جذب مي‌شود كه در اثر واكنش گرمايي منجر به منقبض شدن كلاژن‌ها و در نتيجه بسته شدن ناحيه زخم مي‌شود.