درمان شب ادراري در کودکان
اين بيماري ممکن است با چه بيمارهايي اشتباه گرفته شود؟
اين بيماري با بيماريهاي زير ميتواند اشتباه شود:الف- انسداد قسمت تحتاني دستگاه ادراريب- عفونت (عفونت مزمن دستگاه ادراري که انسداد در آن نقش ندارد و معمولاً موجب تکرر ادرار در طول روز، شب و درد موقع دفع ادرار ميشود)ج- بيماريهايي با ريشه عصبي؛ بچهاي که از ناهنجاريهاي طناب خاجي يا ريشههاي نخاعي رنج ميبرد، ممکن است در طول روز يا شب کنترل ناقصي روي ادرار خود داشته باشند.
عوارض آن چيست؟
عوارض شبادراري ميتواند به دو شکل عوارض زوددرس و ديررس مشاهده شود.در مورد عوارض زودرس يا شبادراري فونکسيونل، مسائل به صورت رواني تظاهر مييابند، نه عضوي و بيشتر در سنين ورود به مدرسه تشديد ميشود.عوارض ديررس گاها اتفاق ميافتد و معمولاً در سنين بالاتر ديده ميشود. مثلاً فرد بالغ تحت فشارهاي رواني، دچار تکرر ادرار شبانه ميشود، بدون آنکه در روز مشکلي داشته باشد.همچنين تکرار ادرار شبانه ميتواند تظاهري از شبادراري در دوران بلوغ نيز باشد.چنان که شبادراري تا بعد از سن 3 سالگي وجود داشته باشد، بايستي به فکر درمان بيماري افتاد.
اقدامات درماني آن چيست؟
اقدامات درماني براي بيماران مبتلا به شبادراري ميتواند به دو شکل دارودرماني و روان درماني انجام گيرد:در دارو درماني، داروي انتخابي براي اين بيماري قرص ايمي پرامين ميباشد که بر روي حدود 70- 50 درصد بيماران موثر است و بهعنوان داروي انتخابي تجويز ميشود. اين دارو را با دوز 25ميليگرم موقع خواب شروع ميکنند و در صورت لزوم تا 50 ميليگرم قابل افزايش ميباشد. البته در دارودرماني، داروهاي موثر ديگري هم وجود دارد.
روان درماني يا سايکوتراپي که گاها از طرف پزشک متخصص توصيه ميشود، براي بعضي کودکان مبتلاً به شبادراري و والدين آنها ميتواند اثرات مطلوبي داشته باشد.
چه توصيههايي به والدين کودکان مبتلا به شبادراري داريد؟
والدين بايد تنش و اضطراب کودکان خود را تا حد امکان کاهش دهند. از سختگيريهاي بيمورد پرهيز کنند و در صورت نياز کودک خود را جهت مشاوره ي روانپزشکي، نزد روانپزشک ببرند.از ساير اقدامات موثر اين است که بعد از صرف شام، مصرف مايعات را در کودک کاهش دهند تا در موقع خواب مثانه کودک کاملاً خالي باشد.در صورت امکان قبل از زمان معمول خيس کردن، کودک را بيدار کنند تا در توالت ادرار کند. بدين وسيله کودک عادت مي کند تا در ساعتهاي بهخصوصي، حتي در شرايط عدم پر بودن کامل مثانه، جهت تخليه ادرار به دستشويي مراجعه کند.
توصيه شما به اين مادر عزيز چيست؟
توصيه ميشود که محيطي امن و راحت در منزل براي کودک ايجاد کنند و به هيچوجه کودک را تنبيه نکنند تا کودک احساس گناه و عدم امنيت نکند.همچنين در صورت لزوم جهت مشاوره روانپزشکي به روان پزشک مراجعه کنند و در نهايت سونوگرافي از سيستم ادراري، همراه با کشت و آناليز ادرار در آزمايشگاه براي کودک ضروي است.
دکتر مائو خليلي- متخصص کليه و مجاري ادرار