احترام به خود از قدرتمان ناشي مي‌شود، نه از نقاط ضعفمان

نحوه‌اي که با خويشتن رفتار مي‌کنيم، نحوه‌اي است که ديگران با ما رفتار خواهند کرد.

بها دادن به خود، يعني توجه داشتن به احساس خويش.
احترام به خود از قدرتمان ناشي مي‌شود، نه از نقاط ضعفمان.
احترام به خود، يعني عمل کردن بر مبناي ارزش‌هايمان.

احترام به خود، يعني سخن گفتن و عمل کردن در سطحي از صداقت و يک پارچگي که خويشتن برترمان را منعکس کند.
خويشتن دوستي از قلبمان مي‌تراود که آن نيز در مهرباني و عشق بدون قيد و شرط نهفته است.
وقتي به خودمان، به وقت، عشق و بينشمان بها بدهيم و قدر آن را بدانيم ديگران نيز چنين خواهند کرد.
احترام به خود يعني جذب آرامش، قدرداني، فروتني، هماهنگي، شادماني، سپاس، سلامتي، توانگري، آزادي، قدرت شخصيت، احترام، همدردي، گذشت و ...
خويشتن دوستي مستلزم پذيرفتن عشق است.
خويشتن دوستي، مستلزم داشتن ايمان و اعتماد و باور به آن چيزي است که هستيم.
خويشتن دوستي يعني پذيرفتن خود به همان شکلي که هم اکنون هستيم.
خويشتن دوستي، يعني از مقايسه خود با ديگران دست شستن.
قضاوت کردن ديگران سدي است در مقابل خويشتن دوستي.
گذشت ويژگي خويشتن دوستي است.
اشخاصي که خودشان را دوست مي دارند با افراد برخورد انساني و دوست داشتني و مهربانانه و سخاوتمندانه دارند آنان اعتماد به نفس، گذشت و قاطعيتشان را با فروتني بيان مي‌کنند