برخي عناصر كمياب در بروز ناباروري موثر است
بر اساس نتايج يك تحقيق نقش فيزيولوژيك عناصير كمياب و ارتباط آن عناصر با ناباروري مردان تاييد شده است.
نتايج اين تحقيق كه در پژوهشكده ابن سينا به انجام رسيده است نشان ميدهد غلظت عناصر كمياب در مردان بارور و مردان نابارور متفاوت است و ميزان غلظت اين عناصر در باروري مردان موثراست.
دكتر "صدرالدين محمدي" متخصص بيوشيمي و عضو گروه فرآوردههاي تشخيص طبي پژوهشكده ابنسينا در خصوص اين تحقيق گفت: هدف از اينگونه مطالعات، مقايسه غلظت عناصر كمياب در مردان بارور و نابارور و بيان تاثير اين عناصر در باروري مردان است.
در اين بررسي، مشخص شد غلظت "كلسيم" در همه گروههاي بارور و نابارور بيشتر از غلظت عناصر ديگر بوده و تاثير آن بر اسپرم و واكنش سلول جنسي در اسپرم پستانداران است.
بر اساس نتايج اين تحقيق دومين عنصري كه بعد از كلسيم از بيشترين غلظت برخوردار است، عنصر "روي" است كه همراه با منيزيم، اثرات تحريك كنندگي و مهاركنندگي بر حركت اسپرم اعمال ميكند.
مس به عنوان عنصري كه سميت زيادي بر اسپرم ايجاد ميكند در گروههاي نابارور بيشتر از گروههاي بارور گزارش شده است.
ناباروري در مردان ممكن است با ناهنجاريهايي مثل انسداد اپيديديميس، اختلال ايمونولوژيكي و عفونت موضعي همراه باشد.
با توجه به اينكه در حال حاضر درك درستي از نقش فيزيولوژيك عناصر كمياب و ارتباط آن با ناباروري وجود ندارد با پيشرفت تكنيكهاي مربوط به آناليز عناصر كمياب در مردان نابارور پژوهشها در اين حوزه افزايش يافته است.